4e zondag Veertigdagentijd

Op de avondmaalstafel staat een schikking waarin de veertigdagentijd en het uitzicht op Pasen wordt gesymboliseerd.

Johannes 9 vers 5: Zolang Ik in de wereld ben, ben Ik het licht voor de wereld.

De blindgeborene wordt op wonderbaarlijke wijze genezen. Hij volgt de opdracht van Jezus en wast zichzelf. Dan kan hij weer zien. Jezus was gekomen om het werk van God zichtbaar te maken en het licht van de wereld te zijn. Letterlijk en figuurlijk. Blijkbaar stonden sommige buren van de blindgeborene en anderen niet open voor het wonder. Ze geloofden het niet. Sommigen herkenden Hem niet eens. Vreemd.
Verstonden zij de tekenen van Jezus niet? Stonden zij niet open voor de verrassende werking van de Geest?
De blindgeborene getuigde dat Jezus hem genezen had en daagde de anderen uit om leerling van Jezus te
worden. Laten we in onze rationeel ingestelde tijd het onmogelijke voor mogelijk blijven houden. De heilige
Geest waaiert breed uit, binnen en buiten de kerk.
Willen we ons laten verrassen?

In de stille winter groeien de knoppen
die even later openbarsten,
witte tere bloemen als het eerste licht,
het zien van de lente.

Het zichtbaar maken van het werk van God kan met wit bloeiende bloesemtakken die in de grote vaas worden geplaatst en die verbinding maken met de waaier. Veel bloesems zijn familie van de roos, een vijftallige bloem. Het getal 5 is het getal van de mens, de mens met zijn 5 zintuigen. Met die zintuigen kunnen we de ander zien, voelen en horen.
Bloesems zijn bedoeld om vruchten te dragen, vruchten die ook door het doorwerken van de Geest kunnen
ontstaan. In het kleine vaasje wordt een witte kaars geplaatst, teken voor het licht van de wereld.