5e zondagVeertigdagentijd – Schikking op de avondmaalstafel

Johannes 11 vers 24: Jezus zei: ‘Ik ben de opstanding en het leven. Wie in Mij
gelooft zal leven.’

De opwekking van Lazarus uit de dood is een voorteken van wat een paar weken later met Jezus zou gaan
gebeuren: lijden, dood en opstanding! Toen werden zijn woorden ‘Ik ben de opstanding en het leven. Wie in Mij gelooft zal eeuwig leven’ werkelijkheid. De meesten van ons herkennen zich vast in de houding van Marta en Maria.
Zij vertrouwden weliswaar op Jezus, maar durfden niet te geloven dat Jezus hun broer zou opwekken uit de
dood. Jezus was diep bewogen en handelde in de geest van zijn Vader. Lazarus mocht samen met zijn zussen
nog langer op aarde leven. Tot hun verbazing zagen Marta en Maria op de meest onverwachte plek iets van
Gods koninkrijk. Staan we in onze tijd open voor het onverwachte van Gods koninkrijk?

Bewogenheid, zorg voor elkaar en zorg om elkaar, daar gaat dit verhaal over. Handelen uit bewogenheid is als handelen uit liefde, het goede willen doen. In de grote vaas worden daarom rode kornoeljetakken geplaatst.
De sierlijke bloemen van het gebroken hartje lijken op verdriet en vreugdetranen. De geurende bloeiende bloemen van de skimmia versterken de onverwachte vreugde.
In Azië is de symbolische betekenis van deze bloem liefde in verbondenheid. De bloemen van de rode scabiosa (duifkruid) zijn toegevoegd aan de takken als
teken van liefde en de geest